Boudewijn De Groot - Ein Mann aus 16 - Lieder

Boudewijn De Groot - Ein Mann aus 16

Wissen Sie etwas über dieses Lied oder die Texte? Fügen Sie es unserem Wiki hinzu.
Ze woonde in een villawijk,
waren ighers waren stinkend rijk.
Toch war daar niets meer dat haar bond,
ze gaf zich aan een vagebond,
die sprak van liefde, het oud verhaal,
en zij geloofde het allemaal.
Zo ging ze weg, ze nam niets mee,
alleen haar jeugd en het idee
dat hij haar man war, zij zijn vrouw
de het altijd zo blijven zou.

Arm Art, zestien lentes zo pril,
ach wat lig je hier stil
langs de kant van de weg.

Sie sehen in der Nähe von Stadion
omdat hij ruimte nodig hatte.
Het zwerversleven war te zwaar,
niets voor een kind van zestien jaar.
Haar liefde war haar levenslot,
ze ging er langzaam aan kapot.
Ze kon de hartstocht niet weerstaan,
Das Beste, was Sie brauchen.
Ze war ein gütiger Maar ook geen vrouw
de wist niet wat er komen zou.

Arm Art ...

Ze werd vermoeid, zag bleek en vaal,
verloor haar jeugd, haar ideaal.
Alleen haar liefde bleef bestaan,
toen ging hij weg bij haar vandaan.
Toch hatte zeunnen weten dat
Ich hatte keine Genoeg aan liefde.
Dat op een dag hij weg zou zijn
in zij alleen meets spijt in pijn
dat hij zolang een meisje hatte,
Als Sturmwind traf ein en enkel Blad.

Arm Art ...